در سـال 1332 یــازده تــن از اســاتید دانشــگاه تهــران کــه بــه دلایــل وطــن دوسـتانه و احسـاس مسـئولیت اجتماعی خود از ادامه تدریس در دانشـگاه بازداشــته شــده بودنــد، بــا ایمــان بــه ایــن واقعیــت کــه اگــر در دانشــگاه نمیتواننـد دانـش و آموخته‌های آکادمیـک خـود را بـه جوانـان بـا اسـتعداد کشــور بیاموزنــد ولی میتواننــد از ایــن دانــش و تجربــه در پروژه‌های فنی و اجرائی کشور برای رشد و تعالی و آبادانی آن به طور عملی استفاده کرده و دانشگاه نوین دیگری بر پا سازند. ایشان با این فکر،شرکتی مهندسی را در زمینه‌ی اجرای پروژه‌‌های سـاختمانی و تأسیسـاتی پایه گذاری نمودند و نام آن را «یاد» گذاشـتند که مخفف و نشـانه‌ای بود از یازده اسـتاد دانشـگاهی کـه بنیانگـذاران آن بودنـد.