مفتول های صنعتی و ساختمانی

این مفتول‌ها معمولاً از فولادهای کربنی یا آلیاژی تولید می‌شوند و کیفیت نهایی آن‌ها رابطه مستقیمی با روش تولیدشان دارد. یکی از متداول‌ترین و کارآمدترین روش‌ها برای تولید مفتول فولادی، روش کشش است. در این فرآیند، میله‌های فولادی که معمولاً دارای قطر بیشتری هستند، به صورت تدریجی و با عبور از قالب‌های مخصوصی تحت نیروی کششی قرار می‌گیرند تا قطرشان کاهش یابد و در عین حال ویژگی‌های مکانیکی آن‌ها بهبود پیدا کند. این روش باعث افزایش مقاومت تسلیمی و کششی مفتول شده و سطح محصول نهایی را صاف و یکدست می‌کند. علاوه بر این، کشش سطح مفتول را به گونه‌ای اصلاح می‌کند که عیوب و نواقص سطحی تا حد زیادی کاهش می‌یابد و این امر موجب افزایش کیفیت و طول عمر محصول می‌شود.

روش کشش (Wire Drawing) فرآیندی است که در آن قطعات فولادی اولیه به‌صورت میله‌های ضخیم وارد دستگاه کشش می‌شوند و با عبور از قالب‌های مخصوص و اعمال نیروی کششی، به قطرهای کمتر و خواص مکانیکی بهبود یافته تبدیل می‌گردند. این روش باعث افزایش مقاومت کششی، سختی سطحی و دقت ابعادی مفتول می‌شود. فرآیند تولید مفتول به روش کشش معمولاً شامل مراحل مختلفی است که از آماده‌سازی ماده اولیه آغاز می‌شود.میله‌های فولادی که به عنوان ماده اولیه در نظر گرفته می‌شوند، گاهی قبل از کشش تحت عملیات حرارتی اولیه قرار می‌گیرند تا قابلیت کشش آن‌ها افزایش یابد و احتمال شکست در حین فرآیند کاهش یابد.

سپس این میله‌ها به صورت مرحله به مرحله از قالب‌های مخروطی عبور می‌کنند و قطرشان کاهش پیدا می‌کند. این کاهش قطر، بدون اینکه باعث آسیب دیدن ساختار داخلی فولاد شود، باعث بهبود خواص مکانیکی نظیر استحکام و سختی می‌گردد. پس از طی مراحل کشش، مفتول‌ها ممکن است تحت عملیات حرارتی دیگری مانند آنیلینگ یا تنش‌زدایی قرار بگیرند تا تنش‌های داخلی که در طی فرآیند به وجود آمده‌اند، کاهش یافته و انعطاف‌پذیری و دوام محصول افزایش یابد. در نهایت، مفتول تولید شده ممکن است برش داده شود یا با پوشش‌های محافظ مانند گالوانیزه شدن، محافظت شود تا در برابر خوردگی و عوامل محیطی مقاومت بیشتری داشته باشد.